Ogród zakłada rezygnację z trawnika. Miejsce na stół zostało otoczone  wyniesionymi stalowymi skrzyniami. Zabieg ten pozwolił na podzielenie i urozmaicenie przestrzeni. Dał też poczucie zatopienia w zieleni. Dodatkowo efekt można uzyskać już w kolejnym roku po posadzeniu roślinności.

Wokół wyżwirowanego placu zastosowane są zwiewne, architektoniczne rośliny. Kompozycja składa się głównie z traw. Postawiono na wysokie proso, trzcinniki, których kłosy już od połowy lata powiewają na wietrze. Niższe piętro uzupełniają  rozplenice i poduchy kostrzew. Zastosowane byliny dopasowane są kolorystycznie, podobnie jak trawy, do betonu, żwiru i skrzyń i są srebrzyste, białe i  fioletowe. Pięknie wygląda wysoka werbena patagońska, perovskia, a także ostrogowiec, lawenda i nadające śródziemnomorskiego charaktery zioła

Ta konsekwencja kolorystyczna sprawiła, że ogród wydaje się być bardzo spokojny i elegancki.

Wielopniowe drzewa dopełniają charakteru całości założenia.

Bardzo ważne są też „zapożyczone” z ogrodu sąsiada świerki.