Wyzwanie: Maksymalny komfort na małym metrażu

Głównym wyzwaniem było wydzielenie prywatnej strefy w przestrzeni, która jestsiłą rzeczy blisko sąsiadów. Chodziło o to, aby mimo ograniczonego miejsca, stworzyć poczucie oddechu i intymności. Zależało mi, by ogród nie był tylko „widokiem za oknem”, ale miejscem, w którym chce się spędzać poranki z kawą i wieczory z książką.

Rozwiązanie: Architektura detalu

Na 40 m² każdy centymetr ma znaczenie, dlatego postawiłam na spójne, architektoniczne rozwiązania:

Strefowanie przestrzeni: Zastosowanie ażurowych przesłon w ciepłym kolorze drewna tworzy przytulne ramy dla tarasu, jednocześnie gwarantując prywatność i osłonę przed wiatrem.
Donice jako rzeźby: Wykorzystanie stylowych donic w kolorze corten stanowi mocny, nowoczesny akcent. Zamiast sadzić rośliny bezpośrednio w gruncie, donice pozwalają na lepszą kontrolę wzrostu i stworzenie kompozycji, która zdobi przez cały rok.
Roślinność z charakterem: Wybrałam gatunki o wyrazistej formie, jak bambusy czy klon palmowy, które w połączeniu z soczystą zielenią niskich traw, tworzą wielowarstwowe tło dla mebli.
Oświetlenie i klimat: Ażurowe ściany świetnie współgrają z meblami o lekkiej, ażurowej konstrukcji, co sprawia, że cały taras wydaje się przestronny i elegancki.

Efekt: Twój prywatny „pokój pod chmurką”

Dzięki temu projektowi, niewielki ogród stał się pełnowartościowym salonem na świeżym powietrzu. To idealny przykład na to, że nawet na małym metrażu można stworzyć przestrzeń, która jest funkcjonalna, estetyczna i przede wszystkim – dająca wytchnienie. Teraz to miejsce, gdzie granica między domem a ogrodem zaciera się, zapraszając naturę do śro